حسين قندی ديگر تيتر نمي‌زند

 

 

«استاد تیتر» مطبوعات ایران درگذشت

حسین قندی استاد پیشکسوت مطبوعات ایران، ساعاتی پیش درگذشت.

تسنیم: حسین قندی استاد پیشکسوت مطبوعات ایران که از مدتی پیش به علت شدت بیماری در بیمارستان بستری شده بود، ساعاتی پبش دار فانی را وداع گفت.

 

یکی از بستگان مرحوم قندی گفت: ایشان به دنبال شدت بیماری از هفته گذشته به کما رفت و حدود ساعت 16 امروز فوت کرد. هنوز مکان و زمان تشییع وی نیز مشخص نشده است.

حسين قندي ديگر تيتر نمي‌زند

تهران / خبرگزاری صدا و سیما / فرهنگی 1394/02/03

حسین قندی استاد برجسته علوم ارتباطات و روزنامه نگاری به دیار باقی شتافت.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ مرحوم قندی استاد علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی سال 1330 در سبزوار متولد شد.

وی یکی از تاثیرگذارترین روزنامه نگاران سه دهه گذشته، معلم صدها خبرنگار و روزنامه نگار شاغل در رسانه های کشور بوده است.

مرحوم قندی نویسنده مقاله های مختلف درباره تحولات حرفه ای روزنامه نگاری بود و از وی کتاب هائی همچون «روزنامه نگاری نوین» و «روزنامه نگاری تخصصی» منتشر شده است.

وی به بیماری مبتلا شده و از مدتی پیش بر اثر سکته مغزی به کما رفته بود.

 

 

گلویم فشرده و فشرده‌تر شد، لب‌هایم شروع به لرزیدن کرد، لب‌ها را بین دندانهایم گرفتم و فشردم تا لرزشش را کسی نبیند. اما قطره‌های اشک همه چیز را هویدا کرده بود. نتوانستم ادامه دهم. برخاستم و رفتم به تراس. چهره‌اش جلوی چشمهایم نقش بسته بود. حتی غیبت ۴- ۵ ساله‌اش در کلاس‌ها سبب نشده بود که زنگ صدایش در گوش‌هایم تغییری کند. گویی همان لحظه بود که می‌گفت: روزنامه‌نگار که نباید فریاد بزند. روزنامه‌نگار باید ناله کند، ناله کند و ناله کند تا بالاخره تغییری ایجاد شود وگرنه فریاد که لحظه‌ای بعد تمام می‌شود.

 

فیلم «still alice» هنوز ادامه داشت. اما گویی «جولین مور» داشت نقش «حسین قندی» را برای ما بازی می‌کرد. دوباره صدایش در گوشم بلند شد که «بعد از رسالت، مجیدیه است». دندان‌هایم توان نگاه داشتن لب‌هایم را نداشت نمی‌خواستم روز اول فروردین را به گریه سرکرده باشم. دستم را جلوی دهانم گرفتم که هق‌هق‌ام را کسی نشنود. آن جمله را همیشه می‌گفت. هر وقت یکی از حاضران کلاس مطلبی تند می‌نوشت و تأیید نمی‌شد و بعد خطاب به او می‌گفت:«پس استاد رسالت روزنامه‌نگاری چه می‌شود؟»، جواب می‌داد :« بعد از رسالت مجیدیه و بعد از آن هم تهرانپارس است» و با لبخندی که صدای خفه خنده‌ای را هم همراه داشت ادامه می‌داد: «روزنامه‌نگار که کارش این نیست. روزنامه‌نگار که بیانیه نمی‌دهد، روزنامه‌نگار اطلاع‌رسانی می‌کند. همین».

 

دوباره نشستم پای تلویزیون. اصلاً فیلم نبود، مرور تمام این سال‌هایی بود که از او آموخته بودم. نخستین بار صبح یک پنج‌شنبه اسفندماهی در «امانیه» اهواز سرکلاس حاضر شد که دیدمش. اولین جلسه کلاس‌های دوره فشرده رسانه. هنوز در مطبوعات تیپ و مدل لباس‌پوشیدنش مثال‌زدنی و منحصر به‌فرد است. وقت استراحت اول، در حیاط، از جیب کتش بسته سفید و قرمز رنگ سیگار «کِنت» را درآورد. شاگردهایی که دورش را گرفته بودند گفتند: استاد چرا سیگار می‌کشید؟ و بعد باز هم با همان لبخندی که صدای خفه خنده‌ای را همراه داشت گفت: روزنامه‌نگاری بدون سیگار نمی‌شود!

همان وقت بود که همه از او می‌پرسیدند: استاد در آخر این دوره به ما کارت خبرنگاری می‌دهند! و او می‌گفت: «مگر خبرنگاری به کارت‌خبرنگاری است. اگر قرار باشد کارت خبرنگاری نشان دهی که کسی به شما خبر نمی‌دهد

 

»still alice» حالا برایم یک فیلم که جایزه اسکار گرفته بود، نبود. یادآور آنچه بود که در دولت نهم و دهم با مردی رفت که نسل‌هایی از روزنامه‌نگاران ایرانی را تربیت کرده‌بود. اینجا در ایران مثل قصه «آلیس»، «حسین قندی» فرصت آن نیافت که بخواهد در انجمن‌های حامی بیماران مبتلا، شرکت کند. رئیس وقت دانشگاه علامه طباطبایی عذر او را خواست. بعد هم که دیگر در کلاس‌های مرکز آموزش رسانه‌ها به او کلاس درس ندادند.

آقای قندی، برخلاف آنچه به ما آموختی برای رفتن خیلی عجله داشتی. هنوز خیلی چیزها مانده بود تا از شما بیاموزیم. تازه داشتیم به‌رقص درآوردن کلمات را تمرین می‌کردیم. خوشحال بودیم که تجربه سال‌های ۸۴ تا ۹۲ پایان یافته و دوباره می‌توانید به ما از خبرنویسی و مقاله‌نویسی در مطبوعات بگویید. برای «تخیل در روزنامه‌نگاری» هنوز خیلی خام و جوانیم. اما شما برای رفتن عجله داشتید.

 

اگر امروز ما هنوز در ایران هستیم و هنوز روزنامه‌نگاری می‌کنیم برای آن بود که خوب به ما یاد دادید که روزنامه‌نگاری برای روزنامه‌نگاری یعنی چه، وگرنه سرکردن این زمستان ۸ ساله برای ما که تازه با «اصلاحات»، بهار روزنامه‌نگاری‌امان را تجربه می‌کردیم، کار ساده‌ای نبود.

 

از آن روز که «still alice» را دیدم فقط ۳۲ روز گذشت. آخر این قصه به اندازه قصه «آلیس» خوشایند نبود. روزنامه‌نگاری برای روزنامه‌نگاری کردن در ایران خیلی سخت است. هنوز این درس را با شما تمام نکرده‌بودیم. هنوز آن‌قدر توانمند نشده‌ایم که یک انجمن صنفی فقط برای روزنامه‌نگار بودنمان داشته باشیم. سردی این زمستان که بر مطبوعات گذشت خیلی از اصول اخلاقی را با هم برده‌است. اما وقت رفتن که رسید، گریزی جز آن نیست. بسیار خوب، خداحافظ آقای قندی. خداحافظ مرد تیترهای ایران. همه سعی‌امان را می‌کنیم که «فریاد» نزنیم. ناله کنیم تا تغییری رقم بخورد.

حسین قندی ، استاد پیشکسوت ، مطبوعات ، ایران ، درگذشت

 

گرداوری وبسایت : فن و هنر ایران زمین

/ 2 نظر / 46 بازدید
www.hostexhibition.com نمايشگاه هاست

با سلام به شما دوست عزيز : از سايت من ديدن کنيد براي شما يک پيشنهاد خوب دارم تبديل و بلاگ شما به سايت دائمي هاستينگ رايگان هديه ما به شما با من در تماس باشين يا هو اي دي host_iran هاست,هاست رايگان,هاستينگ,فروش هاست,خريد هاست,سرور مجازي,وي پي اس ---------------------------------------------------- يک سايت جديد براي اپلود فايل ها و عکس ها بدون محدوديت مي توانيد عضوش بشين و تا يک ترا بايت فضاي رايگان داشته با شيد تازه در ازاي دانلود هر فايلتون هم و يا معرفي زير گروه که عضو ويزه سايت شوند پول در بيارين و تا روزانه 20 دلار در امد داشته باشين .... براي دانلود از لينک هاتون لينک مستقيم تو وبلاگتون بزاريد و کلي امکانات ديگه دوست داشتين حتما به ما سر بزنيد updap دات کام با تشکر[گل] [گل]

www.hostexhibition.com نمايشگاه هاست

با سلام به شما دوست عزيز : از سايت من ديدن کنيد براي شما يک پيشنهاد خوب دارم تبديل و بلاگ شما به سايت دائمي هاستينگ رايگان هديه ما به شما با من در تماس باشين يا هو اي دي host_iran هاست,هاست رايگان,هاستينگ,فروش هاست,خريد هاست,سرور مجازي,وي پي اس ---------------------------------------------------- يک سايت جديد براي اپلود فايل ها و عکس ها بدون محدوديت مي توانيد عضوش بشين و تا يک ترا بايت فضاي رايگان داشته با شيد تازه در ازاي دانلود هر فايلتون هم و يا معرفي زير گروه که عضو ويزه سايت شوند پول در بيارين و تا روزانه 20 دلار در امد داشته باشين .... براي دانلود از لينک هاتون لينک مستقيم تو وبلاگتون بزاريد و کلي امکانات ديگه دوست داشتين حتما به ما سر بزنيد updap دات کام با تشکر[گل] [گل]